Scilla siberica

Scilla siberica kleurt de vroege lentetuin met een zuiver, doordringend blauw dat zijn gelijke nauwelijks kent. Deze kleine bolplant, oorspronkelijk afkomstig uit Zuidwest-Rusland, de Kaukasus en Turkije, opent haar klokvormige, licht knikkende bloemen in maart–april. Ondanks de naam komt ze niet werkelijk uit Siberië, maar de verwarring doet niets af aan haar charme. Elke steel draagt twee tot drie bloempjes, wat een levendig en elegant beeld oplevert. Met een hoogte van slechts 10–15 cm blijft ze bescheiden, maar in groepen aangeplant vormt ze met de jaren dichte blauwe tapijten die het gazon of de border transformeren. De Royal Horticultural Society bekroonde haar met de Award of Garden Merit, een erkenning voor betrouwbare tuinwaarde. Plant de bollen op een zonnige tot halfbeschaduwde plek in goed doorlatende grond, bij voorkeur onder bladverliezende struiken waar ze wintervocht en voorjaarslicht krijgen. Na de bloei sterft het smalle, frisgroene loof snel af, waardoor je het gras gewoon kunt maaien. Bijen waarderen de vroege nectar. Laat de zaadjes rijpen en de kolonie breidt zich vanzelf uit.